Dağlık Bursa'da prehistorik araştırma

1. GİRİŞ

2006 yılında Kültür ve Turizm Bakanlığının izni ile Prof. Dr. Mustafa Şahin başkanlığında başlatılan “Bursa ve Çevresi Kültür Envanteri Projesi” çerçevesinde 2008 yılından başlayarak araştırmalar “Dağlık Bursa” olarak adlandırılan Keles, Orhaneli, Büyükorhan ve Harmancık ilçelerine kaydırılmıştır. 2008 ve 2009 yıllarındaki sezonlarda Keles ve Orhaneli İlçelerinin taramaları tamamlanmıştır. Araştırma alanı, Ege Bölgesi'nin İçbatı Anadolu bölümüne dahildir. Kuş uçumu olarak Marmara Denizi bu alana yakın olsa da, “Dağlık Bursa” olarak da adlandırılan bölge, Bursa'nın kuzey kesiminden farklı iklimsel ve coğrafi özelliklere sahiptir. Özellikle Keles ve çevresinde yükseklik yer yer deniz seviyesinden 1000 metre yüksekliğe ulaştığı için, bu farklılık belirgindir.

Belen Tepe Paleolitik Buluntuları

2. PALEOLİTİK ÇAĞ BULUNTULARI

2.1. Belen Tepe

Keles'in Kıranışıklar köyünün yaklaşık 1,5 km batısında, bölge haritalarında Belen Tepe olarak adlandırılmış  yaklaşık 1050 m rakımlı tepenin üzerinde yer alır. Bu tepenin kuzey kısmı çam ağaçlarıyla kaplıdır. Belen Tepe’de bir çakmaktaşı kaynağı yer almaktadır. Bu çakmaktaşının birincil bir kaynak olduğu, başka bir yerden taşınmamış olduğu, çakmaktaşlarını kaplayan kortekslerden anlaşılmaktadır. Belen Tepe'de çakmaktaşlarının bulunduğu alan, kırmızı renkli bir toprak yapısına sahiptir. Çakmaktaşları üzerindeki korteksler de bu toprakla aynı renktedir. Araştırma sırasında, açık alanda toplama yapılmış, ağaçlık alana girilememiştir.

Gavur Evleri Paleolitik Buluntuları

2.2. Gâvur Evleri Mevkii

Harmancık ilçesinin kuzeyinde bulunan Çatalsöğüt köyünün Bayramlar Mahallesi'nde yer almaktadır. Buradaki tarlalar içerisinde işlenmiş çakmaktaşları bulunmaktadır. Bunlar içerisinde korteksli yongalar en büyük çoğunluğu oluşturmaktadır. Paleolitik Çağ'a ait olabilecek yongalar olduğu gibi, tarihöncesinin daha geç dönemlerine tarihlenebilecek yongalar da mevcuttur. Buradaki işleyimle ilgili en önemli buluntular, levallois çekirdekleridir. Bu çekirdeklerin çevrelerinin tamamına yakını platform hazırlığı aşamasında çıkarımlarla biçimlendirilmiştir.

Levallois tekniği uygulanan çekirdeklerde, çekirdeğin son kez kullanıldığı aşamada tek bir istenilen yonga elde edilmiştir. Levallois tekniğinin Gâvur Evleri’ndeki uygulanması, bu buluntu yerine coğrafi olarak daha yakın olan (kuşuçumu yaklaşık 15 km) Belen Tepe buluntularından çok, Uludağ'ın kuzeyinde yer alan Görükle'deki (Şahin et al. 2009) (kuşuçumu yaklaşık 60 km) Orta Paleolitik dönem buluntuları ile yakın benzerlik göstermektedirler.

Şahinkaya Mağarası Paleolitik Buluntuları

2.3. Şahinkaya Mağarası

Şahinkaya Mağarası, Orhaneli ilçesinin kuzeyinde yer alan Eren köyü yakınlarındadır. Kapıkaya olarak adlandırılan ve güneyinde mermer ocakları bulunan yaklaşık 1.5 km çapındaki bir kayalığın içerisinde bulunmaktadır. Arkeolojik önemi 2007 yılında rastlantı sonucu keşfedilen mağaraya, günümüzde dik bir kayalığa tırmanarak ulaşıldığı için erişmek zordur. Mağara, ilk keşfedildiğinde (Şahin et al. 2009) burada, Pleistosen dönemine ait olduğu anlaşılan hayvan kemikleriyle birlikte Orta Paleolitik dönemin geç evrelerini yansıtan üç adet taş alet ele geçirilmiştir. Bu aletlerden bir tanesi iki yüzeyden işlenmiş bir kenar kazıyıcı, diğeri basit bir kenar kazıyıcı, en sonuncusu ise yaprak biçimli bir uçtur (Dinçer 2008). Tüm bu buluntular, mağaranın arka tarafında yer alan bir çukurun içerisinde bulunan dolguların, yasadışı yollarla define arayan kişiler tarafından kazılarak mağaranın içerisine dağıtılması sonucu mağaranın yüzeyinde bulunmuşlardı.

2009 yılındaki araştırmamız sırasında Şahinkaya Mağarası'nı tekrar ziyaret ettiğimizde, ne yazık ki, mağarada gerçekleştirilen kaçak kazıların artarak devam etmekte olduğunu fark ettik. Defineciler, arka tarafta korunmuş olan dolgulardaki kazılarını iyice derinleştirmişler ve kazdıkları toprağı mağara içerisine gelişigüzel bir şekilde atmayı da sürdürmüşlerdir. Son atılan toprağın üzerinde gerçekleştirilen toplamada, taş alet bulunmamıştır. Ancak, Pleistosen döneminin çevresel koşullarıyla ilgili önemli bilgiler verecek hayvan kemikleri toplanmıştır.

Bursa Çakmaktaşı Kaynakları

3. TARİHÖNCESİ ARKEOLOJİSİ İLE İLGİLİ DİĞER BULUNTULAR

3.1. Çakmaktaşı Kaynakları

Özellikle Keles çevresinde, yaygın olarak çakmaktaşı ile karşılaşılmıştır. Paleolitik Çağ'da insanların taş aletlerini yapmak için kullandıkları bu hammaddenin bol olarak bulunması, bölgenin arkeolojik potansiyelini yansıtmak açısından oldukça önemlidir. Harmancık'a bağlı Çakmak köyü yakınlarında, modern dönemde açılmış ve döğen taşı yapımında kullanılmış, yerel halkın "bora" olarak adlandırdığı yeşil renkli çakmaktaşının madenleri mevcuttur. Bu kaynakların Paleolitik Çağ'da değerlendirilip değerlendirilmediğini aydınlatmak için bölgede daha yoğun araştırmanın yapılması zorunludur.

Şimdilik bildiğimiz, bu kaynağa ait olabilecek dönemi belirsiz bir adet yonganın, bu kaynaktan yaklaşık 60 km uzaklıkta, Görükle'deki Orta Paleolitik dönem buluntu yerinde bulunduğudur. Çakmak köyündeki döğen taşı yapımı, 1960lardan itibaren incelenmiş ve yayınlanmıştır (Bordaz 1969, Weiner 1981 aktaran: Whittaker et al. 2009). Çakmak köyündeki kaynaklardan çıkarılan çakmaktaşı döğen taşları olarak Türkiye’nin pek çok bölgesine gönderilmiştir (Bordaz-Alpers Bordaz 1973,  Whallon 1978 ve Whittaker et al. 2009).

Dağlık Bursa'da Neolitik/Kalkolitik Dönem ve Mağaralar

3.2. Mağaralar ve Neolitik/Kalkolitik Dönem Buluntuları

Araştırma bölgesinde Paleolitik Çağ arkeolojisi açısından büyük öneme sahip olabilecek pek çok mağara bulunmaktadır. Pek çoğu keçi ağılı olarak kullanılmak gibi nedenlerden dolayı modern dolgulara sahip olan bu mağaralarda arkeolojik anlamda önemli olacak dolguların olup olmadığının anlaşılması için bu mağaraların daha ayrıntılı olarak incelenmesi, bunlarda deneme sondajları yapılması gerekmektedir.

Bölgedeki bazı mağaraların, Neolitik dönem ve sonrasında kullanılmış olduklarıyla ilgili bulgular 2009 yüzey araştırmasında elde edilmiştir. Böylelikle, kuzeybatı Türkiye'de Yarımburgaz Mağarası (Özdoğan 1990) haricinde, mağaralarda Neolitik dönem ile karşılaşılan bir bölge de Uludağ'ın güneyi olmuştur. Bursa ve çevresinde, genellikle Uludağ'ın kuzeyindeki, Yenişehir (Roodenberg et al. 2003), İznik (Roodenberg 1999) ve Ulubat havzalarındaki höyüklerden (Karul 2006) bilinen Neolitik dönem buluntuları yanında, tamamıyla farklı bir coğrafi bölgede yer alan bu mağaralar, bölgenin tarihöncesi arkeolojisi açısından oldukça önemlidir. Bölgede bugüne dek sadece ovalık alanlardan ve höyük tipi yerleşmelerden tanınan Neolitik dönemin dağlık alanda ve mağaralarda incelenmesi, bölgenin neolitikleşmesini anlamak için bir zorunluluktur. Burada, Neolitik ve sonrasındaki tarihöncesi dönemlerle ilgili detaylı sonuçları aktarmaktan çok, sadece buluntu yerlerinin kısa tanıtımını yapmayı uygun görüyoruz.

Bursa'da İlk Tunç Çağı

3.3. İlk Tunç Çağı Buluntuları

Günümüzde piknik alanı olarak kullanılan Sinekkayası Mevkii, Orhaneli'nin kuzeyinde yer alır. Burası doğal bir kayalığın altında yer almaktadır ve defineci kazıları tarafından yoğun olarak tahrip edilmiştir. İlk Tunç Çağı'na ait olan çanak çömlek parçalarının bulunduğu Sinekkayası Mevkii'nde bulunan iki parça çanak çömleğin İznik bölgesinden Karadin ve Üyücek gibi höyüklerden bildiğimiz İTÇ II-III malzemesiyle (French 1967) bir benzerlik gösterdiğini söyleyebiliriz.

Bursa Paleolitiği

4. SONUÇLAR

2009 yüzey araştırmasında elde ettiğimiz, bölgenin tarihöncesi arkeolojisiyle ilgili ilk veriler, bölgenin Anadolu'nun tarihöncesi hakkındaki pek çok fikrin sınanması için oldukça önemli bir bölge olduğunu ortaya koymuştur. Ancak, bölgenin böylesine önemli bir arkeolojik potansiyeli olmasına karşın, ekibimizin ziyaret ettiği neredeyse her tarihöncesi dönem buluntu yerinde, yasadışı define kazılarının gerçekleştirilmiş olması söz konusudur. Özellikle tarihöncesi arkeolojisiyle ilgili en önemli verilerin elde edilebileceği mağaralar, en yoğun tahribatın gerçekleştirildiği alanlar olarak öne çıkmaktadırlar. Bunların içinde Şahinkaya Mağarası, 2007 yılında sit alanı ilân edilmesine rağmen tahribatın en yoğun görüldüğü buluntu yeridir. Bundan dolayı, bölgedeki bu ilk sistematik tarihöncesi dönem araştırmalarının sürdürülmesinin büyük öneme sahip olduğuna inanıyoruz.


4.1. Paleolitik Çağ

2009 yılında Bursa ilinde gerçekleştirilen yüzey araştırmasının Paleolitik Çağ ile ilgili sonuçlarının en önemlisi şüphesiz, tipik iki yüzeylilerin Türkiye'de bilinen en kuzeybatıdaki örneklerinin keşfedilmiş olmasıdır. 2009 yılı araştırmamıza dek, Anadolu'dan batıya doğru giden doğal yolların üzerinde bulunan Bursa ilinde Paleolitik Çağ arkeolojisiyle ilgili hiçbir sistematik araştırma yapılmamıştır. Kuzeybatı Anadolu'nun ve hatta Balkanlar'ın Paleolitik Çağ arkeolojisi açısından anlaşılması için Bursa bölgesi kilit bir role sahiptir. Bugüne dek gerçekleştirilen az sayıdaki çalışmadan elde edilen temel sonuçlar, kuzeybatı Türkiye’deki Alt Paleolitik kültürlerin  Anadolu'nun diğer bölgelerinden bilinen kültürlerden oldukça farklı olduğu yönündeydi (Arsebük 1998b, Runnels 2003, Dinçer-Slimak 2007). Yüzey araştırmamız sırasında Belen Tepe'de keşfedilen iki yüzeyli buluntuların Trakya ve Balkanlar'dan bilinen Alt Paleolitik kültürlerden çok Orta ve Güneydoğu Anadolu bölgelerinden bilinen Acheul kültürüne ait buluntulara yakın olduğunu düşünmekteyiz. Uzunca bir dönemden beri, Türkiye'deki Paleolitik Çağ araştırmalarının azlığından da kaynaklanan bir şekilde, iki farklı tekno-kültürel bölgeyi temsil ettiği düşünülen (Kansu 1964) el baltaları ile yontuk çakılların baskın olduğu işleyimlerinin tipik örneklerinin birbirine çok yakın coğrafi alanlarda bulunması şaşırtıcı olmuştur. Belen Tepe buluntuları, Anadolu'da Alt Paleolitik Çağ'da iki yüzeyli işleyimlerin dağılımı ve sınırları ile ilgili “ilk” görüşlerin tekrar gözden geçirilmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır.

Dağlık Bursa'da Tarihöncesinin Son Dönemleri

4.2. Tarihöncesinin Son Dönemleri

Bölgede bulunan Kusumlar, Çaltepesi ve Sinekkayası 2 gibi mağaralarda karşılaşılan Neolitik/Kalkolitik çağ buluntuları, İçbatı Anadolu bölümünün yüksek kesimlerindeki kültürleri yansıtmaları açısından büyük öneme sahiptirler. Bursa'nın kuzeyindeki ovalarda Neolitik Çağ buluntularının çoğunlukla İç Anadolu kökenli oldukları göz önüne alındığında, Orhaneli ve Keles'teki buluntuların, Bursa'nın şimdilik bilinen en eski Neolitik topluluklarının bulunduğu Yenişehir ovasının iskânıyla ne gibi bir ilgisinin olabileceği ayrıca ileride aydınlatılması gereken bir sorundur. 

Kaynarca ve Sinekkayası mevkiilerinde keşfedilen İlk Tunç Çağı buluntuları, bölgede daha önceden sadece Orhaneli yakınlarındaki Arpa Tepe'den (Yalman 2000) bilinmekte olan bu döneme ait izlerin yoğunluğunu göstermeleri bakımından ilginçtir. Bölgede bugüne dek tarihöncesi dönemle ilgili araştırmaların gerçekleştirilmemiş olması yüzünden, İlk Tunç Çağı'na ait buluntuların bilinmemesi, bu bölgede yerleşimin olmadığı şeklinde yorumlanmaktaydı (Efe 2003). 2009 yüzey araştırmasında keşfedilen ve İznik ve Yenişehir grupları ile benzer olduğu anlaşılan çanak çömlek kullanan grupların bölgede bulunmaları, bu teorinin de gözden geçirilmesini gerektirmektedir.

Bibliography about Bursa Archaeological Survey

KAYNAKÇA

Albrecht, G., H. Müller-Beck, 1988
“The Paleolithic of Şehremuz Near Samsat on the Euphrates River. Summary of the Excavation Findings and a Morphology of the Handaxes”, Paleoriént 14/2: 76-86.

Arsebük, G., 1998a
"A Review of the Current Status of Pleistocene Archaeology in Turkey", G. Arsebük, M. Mellink and W. Schirmer (eds.), Light on Top of the Black Hill, Ege Yayınları, İstanbul: 71-76.

Arsebük, G., 1998b
"Yarımburgaz Mağarası; Pleistosen Arkeolojisi İle İlgili Son Çalışmalara 1997, Gözüyle Özet Bir Bakış", Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi 1: 9-25.

Balkan-Atlı, N., S. Kuhn, L. Austruc, G. Çakan, B. Dinçer, N. Kayacan, 2008
"Göllüdağ 2007 Survey", Anatolia Antiqua XVI: 293-312.

Dinin arkeolojisi: Anadolu'da Apollo tapınakları (The Archeology of Religion. Sanctuaries of Apollo in Anatolia)

İtalyan Kültür Merkezi ve Hierapolis İtalyan Arkeolojik Kazı Heyeti

Sempozyum:
The Archeology of Religion. Sanctuaries of Apollo in Anatolia
(Dinin arkeolojisi: Anadolu'da Apollo tapınakları)

Tarih: 21-22 Ağustos 2010

Yer: Lycus River Hotel, Karahayıt-Pamukkale, Denizli


Sempozyum Programı:

Çukurova Üniversitesi (Adana) Arkeoloji Bölümü

Çukurova Üniversitesi'nin Arkeoloji Bölümünün web sayfası adresi http://arkeoloji.cukurova.edu.tr/ olsa da, bugünlerde bu sayfaya ulaşamadık.

Belki ilerleyen günlerde bu sayfa çalışır hale getirilebilir diyerek yine de yayınlamayı uygun gördük.

Harran Üniversitesi (Şanlıurfa) Arkeoloji Bölümü

Harran Üniversitesi Arkeoloji Bölümünün web sitesi:
http://fef.harran.edu.tr/arkeoloji/index.html

Doç.Dr. Mehmet ÖNAL
Yrd.Doç.Dr. Bahattin ÇELİK
Yrd.Doç.Dr. Yusuf ALBAYRAK

Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi (Burdur) Arkeoloji Bölümü

Burdur'da bulunan Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi'nin arkeoloji bölümünün web sitesi:
http://fef.mehmetakif.edu.tr/bolumler/arkeoloji.html

Bölümün web sitesinde sadece akademik personelin isimleri yer almakta. Her ne kadar Klasik Arkeoloji yanında, Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi ve Prehistorya anabilim dalları da web sitesinde görülmekte ise de, sadece Klasik Arkeoloji anabilim dalının akademik personeli hakkında bilgi edinilebiliyor:

Yrd. Doç. Dr. Şükrü ÖZÜDOĞRU
Yrd. Doç. Dr. F. Eray DÖKÜ
Yrd. Doç. Dr. Hannelore VANHAVERBEKE
Yrd. Doç. Dr. Gülşen DİKBAŞ

Arkeolojik Kazılara Nasıl Katılabilirsiniz?

Son birkaç yıl içinde, başta arkeoloji öğrencileri olmak üzere, pek çok kişi, bize yürütülen arkeolojik kazılara nasıl katılabileceklerini sordu. Bu nedenle, arkeolojik kazılara katılmak için neler yapılması gerektiğini anlatmayı uygun bulduk.

Öncelikle, Kültür ve Turizm Bakanlığı'nın arkeolojik kazılar hakkındaki uygulamalarından bahsetmemiz gerekiyor. Bakanlığın uygulamasına göre, herhangi bir arkeolojik kazının ya da yüzey araştırmasının ekip üyelerinin bir listesinin, kazının gerçekleşmesinden oldukça uzun bir süre öncesinden bakanlığa bildirilmesi gerekiyor.

Arkeolojik kazı ekibi listesinin ilki Aralık ayında bakanlığa verilirken, Mayıs ayında ekip listeleri kazı başkanları tarafından güncellenebiliyor.

Anadolu'nun Paleolitik Arkeolojisi Nature'da

Anadolu'da Paleolitik Çağ ile ilgili araştırmaların genel sorunlarıyla ilgili bir makale Nature dergisinde yayınlandı.

Makalede Göllüdağ'da yürütülen arkeolojik araştırmalarla ilgili bilgiler verilmesinin yanında, Anadolu ve Trakya'da Paleolitik Çağ arkeolojisinin gelişmemesiyle ilgili bazı nedenler ele alındı.

Ne yazık ki, söz konusu yazıda, bazı sorunlar araştırmaların kendilerinden daha önemliymiş gibi sunulmuş.

http://www.nature.com/news/2010/100707/full/466176a.html

Kültür varlıklarını korumanın bedeli: Sürgün

Daha önceki bir yazımızda, Habervesaire'nin bir haber videosuna dayanarak Sulukule'de yaşanan arkeolojik cinayete, İstanbul Arkeoloji Müzeleri uzmanı Şeniz Atik'in, kendisini dozerin önüne atarak direnişinden bahsetmiştik.

2 Temmuz 2010'da Hürriyet gazetesinde, Ali Dağlar imzasıyla yayınlanan yeni bir haber, Şeniz Atik'in, bu duyarlılığının devlet katında da gözlemlendiğini ortaya koydu. Türkiye'de ne zaman bir müze uzmanı, bir arkeolog, mesleğinin etik kuralları gereği arkeolojik varlıkları korumaya kalkışsa, bunun "ödül"ünü hemen bir yerler sürülmekle alıyor. Daha önce de birçok arkeolog, anayasayla da Türkiye'nin sözde koruduğu kültür varlıklarını gerçekten korumaya çalışmalarının bedelini, oradan oraya sürülmekle, mahkemelerde bu haksızlığa karşı davalar açmakla uğraşmakla ödedi.

Yarımburgaz Mağarası; Bir Tahribat Klasiği

Berkay Dinçer*

Dinçer, B., 2008
"Yarımburgaz Mağarası; Bir Tahribat Klasiği", Evrensel Gazetesi Küçük Çekmece Kent Eki, 4 Ekim 2008.


Yarımburgaz Mağarası, İstanbul'un arkeolojik açıdan en önemli buluntu yerlerinden bir tanesidir. Küçük Çekmece Gölü'nün hemen kuzeyinde bulunan Yarımburgaz, aşağı ve yukarı olmak üzere iki mağaradan oluşur. 19. yüzyılın ilk çeyreğinden itibaren önce jeologların, daha sonra da gezginlerin ilgisini çeken mağara, 20. yüzyılın sonlarında arkeologların bilimsel çalışmalarının konusu olmuştur. 21. yüzyılın başlarındaysa, mağara artık alemcilerin, uçucu madde bağımlıların mekânı hâline gelmiştir. Bu haliyle Yarımburgaz Mağaraları, Türkiye'de insan eliyle gerçekleştirilen tahribatın insanlık tarihini nasıl yok ettiğiyle ilgili en üzücü örneklerin başında gelmektedir.

Mağaranın arkeolojik önemiyle ilgili ilk bulgular 1960larda Şevket Aziz Kansu ve Kılıç Kökten'in araştırmalarıyla ortaya çıkarılmıştır.

Yenikapı’nın Dendrokronolojik Tarihlemeleri ve Neticeleri

İstanbul Arkeoloji Müzeleri, Arkeoloji Konuşmaları
Yenikapı’nın Dendrokronolojik Tarihlemeleri ve Neticeleri

Konuşmacı: Prof. Peter Ian Kuniholm

Tarih: 28 Haziran 2010, Pazartesi
Saat: 15:00

Yer: İstanbul Arkeoloji Müzeleri, Osman Hamdi Bey Yokuşu, Sultanahmet, İstanbul
www.istanbularkeoloji.gov.tr

Not: Konferans Türkçe olacaktır.

PB Arkeoloji de Türkiye'deki internet yasaklarının kurbanı oldu

Haziran ayı başlarından itibaren sitede rahatlıkla dolaşılamadığını bildiren çeşitli haberler aldık.

Bildiğiniz gibi, internet sitelerine hâlâ çağdışı bakış açılarıyla yaklaşan yasakçı bir zihniyet, iki yıldan fazla bir süredir YouTube ve çeşitli porno sitelerini yasaklamaktadır. Bu amaçla, YouTube ile aynı sistemleri kullanan Google hizmetlerinin büyük bir kısmı da yasaklanmıştır.

Bildiğiniz gibi, PaleoBerkay Arkeoloji Sitesi, Google'ın çeşitli hizmetlerinden faydalanmaktadır. Google'ın ücretsiz hizmetleri olan Blogspot.com ile yayınlanan bloglarımız, SiteSearch ile sitede aradığınızı bulduran arama moturumuz, Picasa ile barındırılan resimlerimiz, Google Docs ile barındırılan pdf'lerimiz gibi pekçok hizmeti Google'dan almaktayız.

Tatarlı Tümülüsü -arkeoloji söyleşisi

Yapı Kredi Kültür Arkeoloji Söyleşisi
Tatarlı - Renklerin Dönüşü

Moderatör: Prof. Dr. Felix Pirson
Konuşmacılar: Prof. Dr. Erwin Emmerling, Dr. Alexander von Kienlin, Prof. Dr. Latife Summerer

Tarih: 18 Haziran 2010, Cuma
Saat: 18.30

Yer: Sermet Çifter Salonu, Yapı Kredi Kültür Merkezi, İstiklal Caddesi, No: 161-161A, Kat: 1 34433 Beyoğlu, İstanbul

Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü ve İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı işbirliğiyle gerçekleştirilen “Tatarlı- Renklerin Dönüşü” adlı sergi kapsamında bir arkeoloji söyleşisi düzenleniyor. Ahşap mezar odasında bulunan renkli resimlerle bezenmiş frizleriyle Türkiye’deki kültür mirasının en değerli eserleri arasında yer alan Tatarlı Tümülüsü, bu söyleşide kapsamlı şekilde ele alınıyor. Felix Pirson’un moderatörlüğünde gerçekleşecek söyleşide Lâtife Summerer tümülüsün ikonografyasını, Erwin Emmerling restorasyon sürecini, Alexander von Kienlin de eserin mimarisini anlatacak.

(Etkinlikte simültane çeviri yapılacaktır.)

Tatarlı - Renklerin Dönüşü Sergisi

Tatarlı; Renklerin Dönüşü Sergisi

Tarih: 18 Haziran - 26 Eylül 2010

Yer: Yapı Kredi Kültür Merkezi,
İstiklal Caddesi, No: 161-161A, Kat: 1
34433 Beyoğlu, İstanbul

Açık olduğu saatler:
Hafta içi: 10:00 - 19.00
Cts. 10:00-18:00 / Pz. 13:00 – 18:00

Aşağıdaki içerik ve kullanılan görsel serginin websayfasından haber aktarmak amacıyla alınmıştır.

Antik Çağ ahşap boyama sanatının günümüze ulaşmış en önemli örneklerinden Tatarlı Tümülüsü’nün mezar odası , İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı’nın katkılarıyla ilk kez Yapı Kredi Vedat Nedim Tör Müzesi’nde sergileniyor. Bu muhteşem eser, M.Ö. 5. yüzyılda Anadolu’da yaşamış insanların hayatı ve inançları hakkında önemli bilgiler veriyor.

Yapı Kredi Vedat Nedim Tör Müzesi, İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı’nın katkılarıyla “Tatarlı - Renklerin Dönüşü” sergisine evsahipliği yapıyor. 18 Haziran - 26 Eylül 2010 tarihleri arasında ziyaret edilebilecek sergi, Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık, T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü ve İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı işbirliğiyle gerçekleştiriliyor. Ziyaretçiler; savaş, tören ve efsane sahnelerinin renkli şekilde resmedildiği eşsiz bir ahşap mezar odasıyla karşılaşacaklar.

Bizans Araştırmaları Sempozyumu

2. Uluslararası Sevgi Gönül Bizans Araştırmaları Sempozyumu

Tarih: 21-23 Haziran 2010

Yer: İstanbul Arkeoloji Müzeleri, Osman Hamdi Bey Yokuşu, Sultanahmet, İstanbul.

http://www.sgsymposium.org/

Uluslararası Sevgi Gönül Bizans Araştırmaları Sempozyumu, Türkiye'deki Bizans mirasının, diğer bir deyişle, bugün üzerinde yaşadığımız coğrafyanın hala kalbi niteliğindeki İstanbul'dan hareketle Doğu ve Batı medeniyetlerini bin yıldan fazla etkilemiş bu çok zengin kültür birikiminin toplumsal belleğimizde yeniden canlanması ve hak ettiği konuma kavuşması amacıyla yapılan çalışmaları her zaman desteklemiş olan Sevgi Gönül'ün (1938-2003) anısına düzenlenmektedir.

Anadolu Antik Cam Araştırmaları Sempozyumu

Başkent Üniversitesi Kültür ve Sanat Araştırmaları Merkezi Güzel Sanatlar Tasarım ve Mimarlık Fakültesi
ANADOLU ANTİK CAM ARAŞTIRMALARI SEMPOZYUMU

Tarih: 17–20 Haziran 2010

Yer: Kaunos Kazı Evi

İrtibat Adresi: cgencler@baskent.edu.tr; fax: (312) 234 11 52

Kaunos Arkeoloji Kazılarının 2009 yılından itibaren başlattığı ve her yıl arkeolojinin farklı bir alanında yapılması planlanan toplantıların bu seneki konusunu, Anadolu’daki antik cam çalışmaları oluşturmaktadır.

Sulukule'de arkeologun dozere direnişi

Habervesaire.com'un, İstanbul Sulukule'de dozeri durdurmak için İstanbul Arkeoloji Müzesi uzmanı Dr. Şeniz Atik'in verdiği mücadeleyi gösteren videosunu izlemenizi tavsiye ederiz.

http://www.habervesaire.com/haber/1877/